★.:。 ม้าไม้สีแดง ของฝากขึ้นชื่อของสวีเดน .:。 ★

ม้าไม้สีแดง ของฝากขึ้นชื่อของสวีเดน

วันนี้เอาเรื่องของม้าไม้สีแดงมาฝากจ้า… ไปดูรูปได้ที่นี่นะ http://sv.wikipedia.org/wiki/Dalah%C3%A4st

ม้าไม้ทาสีแดงสลับสีรอบคอและหลัง มีตั้งแต่ขนาดจิ๋ว แล้วไล่ขนาดขึ้นไปให้เอาไว้ใส่ตู้โชว์ จนถึงตัวโตให้เด็กขึ้นไปปีนป่ายเล่นได้ ม้าไม้ยุคแรกจะมีแต่สีแดง มาตอนหลังก็้มีหลากสีสันและหลายรูปแบบ เช่น ทำเป็นตัวแบนๆ ติดขอเกี่ยวสำหรับแขวนข้าวของ เป็นต้น

เจ้าม้าไม้นี่ในภาษาสวีเดนเค้าเรียก “Dalahast” ส่วนในภาษาอังกฤษจะเรียกว่า “The Dalecarlian Horse ” อันหมายถึงม้าไม้จากภูมิภาค “ดอลาร์นา” (Dalarna) ซึ่งเป็นบริเวณตอนกลางของสวีเดน ห่างจากกรุงสต๊อกโฮล์มราว ๑๖๐ กิโลเมตร ซึ่งถือเป็นย่านที่มีนักท่องเที่ยวไปเยือนกันมากที่สุดรองจากเมืองหลวง เพราะมีธรรมชาติที่งดงาม มากด้วยป่าเขาและทะเลสาบ มีพิพิธภัณฑ์น้อยใหญ่มากมาย นอกจากธรรมชาติแล้ว ในสวีเดนถือว่าดอลาร์นาเป็นภูมิภาคที่รักษาประเพณี และวัฒนธรรมเก่าแก่ไว้ได้อย่างเหนียวแน่นและคึกคักที่สุดก็ว่าได้

เมืองมูรา (Mora) เป็นเมืองต้นกำเหนิดและเป็นหัวใจของการผลิต “ม้าไม้” ที่กลายมาเป็นสัญลักษณ์ที่ขึ้นหน้าขึ้นตาของสวีเดนในปัจจุบัน เมืองนี้มีโรงงานผลิตม้าไม้ที่มีชื่อเสียงมาก ใครมีโอกาศผ่านไปน่าจะแวะดูและหาซื้อเป็นที่ระลึก ถือเป็นของน่ารักอย่างหนึ่งของสวีเดน ที่นักท่องเที่ยวไม่น่าพลาด

“ม้าไม้แห่งดอลาร์นา” มีที่มาย้อนหลังไปเป็นร้อยปี ความที่เขตนี้เป็นภูมิภาคที่มีป่าไม้มาก การทำป่าไม้จึงเป็นอุตสาหกรรมหลัก คนงานป่าไม้จะต้องเข้าไปอยู่กันในป่าแต่ละครั้งเป็นเวลานานหลายเดือน ยามค่ำคืนที่เงียบสงบข้างกองไฟ เมื่อไม่มีอะไรทำก็หาเศษไม้มาแกะเป็นตัวตุ๊กตา หวังเก็บไปฝากให้ลูกหลานยามได้กลับไปเยี่ยมบ้าน และสิ่งที่ถูกเหลาออกมาเป็นตัวตนมากที่สุดก็คือ “ม้า” เพราะม้าเป็นผู้ร่วมงานที่ช่วยแบ่งเบางานหนักทั้งในป่าและงานไร่ที่บ้าน การเดินทางขนส่งติดต่อค้าขาย และไปโบสถ์

ม้าเป็นผู้ร่วมงานที่เข้มแข็ง และเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ในสายตาของคนสวีเดน นอกจากนี้แล้ว ม้ายังเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแรง กล้าหาญ ซื่อสัตย์ และสง่างาม ในเทพนิยายเกี่ยวกับเทพเจ้าของพวกไวกิ้ง เทพเจ้าอูเด็น (Oden) ผู้เป็นเทพเจ้าของเทพเจ้า ก็มีพาหนะคู่กายคือ ม้าสเลพเนอร์ (Sleipner) ที่มีถึง ๘ ขา และวิ่งปานสายลม ทั้งบนบก บนน้ำ และในอากาศ จึงไม่แปลกที่คนงานป่าไม้เลือกที่จะเหลา “ม้าไม้” เป็นของฝากให้กับลูก เด็กที่ไนหเห็นก็ชอบ จนในที่สุดม้าไม้ได้กลายเป็นของที่ถูกถามหา ในช่วงศตวรรษที่ ๑๙ เริ่มมีการทาสีสลับลวดลายสวยงาม และพัฒนามาเรื่อยจนปัจจุบัน

การทำม้าไม้แต่ละตัวจะใช้เวลาราว ๒ สัปดาห์ โรงงานที่ทำจะเริ่มโดยการเอาตรารูปม้าประทับลงไปบนแผ่นไม้ จากนั้นใช้เครื่องจักรตัดออกตามรอย แล้วส่งไปให้คนงานรับจ้างตามบ้านลบมุมบนไม้รูปม้า คนทำส่วนใหญ่เป็นคนแก่ที่ปลดเกษียรแล้วอยู่กลับบ้านเฉยๆ ซึ่งจะได้ค่าแรงเป็นตัว การลบมุมนี้ให้ใช้แต่มีดถากเอาออกอย่างเดียว ไม่มีการใช้กระดาษทราย จากนั้นเอามาชุบสีครั้งที่ ๑ แล้วปล่อยไว้ราวหนึ่งคืนให้แห้ง แล้วเอามาชุบสีอีกเป็นครั้งที่ ๒ ทิ้งไว้ให้แห้งอีก ๑ คืน จากนั้นจึงวาดลวดลายและระบายสีลงตรงคอและหลัง ช่างวาดส่วนใหญ่เป็นหญิง วาดกันเร็วมาก ได้ค่าแรงเป็นตัวเช่นกัน จากนั้นทิ้งไว้อีก ๒ ถึง ๓ วัน ให้สีแห้งสนิทแล้วจึงเอาไปชุบน้ำมันขัดเงาเชลแล็ก ทิ้งไว้อีก ๒ ถึ ๓ วัน จึงเอาออกม่จำหน่ายได้

เป็นไงรูปแรกที่เอามาฝากนั่นตัวเบ้อเฮิ่มเลยป่ะ? คนที่ยืนที่ขาม้าตัวกะปิ๋วเดียวไปเลย…เห็นแล้วพูดได้คำเดียวว่าสุดยอดมั่กๆ .. .เรื่องของเรื่อง ก็ไม่มีไรหร้อก แค่อยากเอาเรื่องม้าไม้สีแดงมาเล่าสู่กันฟังเฉยๆ ของดีเค้ามีที่มากันทั้งนั้นแหละ อิอิ … ว่าไปแล้วเราชอบม้าไม้นี่ตั้วแต่แรกเห็นแล้วแหละ กะว่าถ้ากลับเมืองไทยเมื่อไหร่ เนี่ยแหละของฝากที่อีชั้นจะหอบกลับ อ่อ…ใครอยากอ่านอยากรู้เพิ่มเติมไปอ่านได้ที่ลิ้งค์ใต้รูปภาพนะจ๊ะ และก็ที่ “Dalecarlian horse” จ้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s